وقتی کسی می گوید «لیفت صورت انجام داده ام»، در واقع ممکن است درباره چند جراحی کاملا متفاوت صحبت کند. تفاوت اصلی در این است که جراح تا چه عمقی و تا کجا زیر پوست کار می کند. یک مقاله مروری این روش ها را کنار هم گذاشته است.
- لیفت ها بر اساس عمق و وسعت جداسازی بافت دسته بندی می شوند.
- لیفت های کلاسیک SMAS رایج ترین روش اند و پایین صورت و گردن را خوب جوان می کنند.
- لیفت کلاسیک، میانه صورت و خط خنده را بالا نمی برد.
- لیفت های گسترده مثل دیپ پلین با آزاد کردن رباط ها، میانه صورت را هم جوان می کنند.
SMAS چیست و چرا در لیفت مهم است؟
SMAS لایه ای عضلانی و پرده ای زیر پوست و چربی صورت است. بیشتر روش های مدرن لیفت به جای کشیدن صرف پوست، این لایه را جابه جا می کنند تا نتیجه طبیعی تر و ماندگارتر باشد.
مثل یک رومیزی که زیر آن یک پارچه ضخیم تر قرار دارد؛ اگر فقط رومیزی را بکشید چین ها زود برمی گردند، اما کشیدن پارچه زیرین کل سطح را صاف می کند. برای آشنایی دقیق تر با لایه های عمقی، مطلب آناتومی دیپ پلین برای جراح لیفت را ببینید.
لیفت کلاسیک SMAS چگونه انجام می شود؟
به گفته نویسندگان، لیفت های SMAS یا «لیفت کلاسیک» رایج ترین روش ها هستند و دو نوع اصلی دارند:
- پلیکاسیون: لایه SMAS بدون برش، روی خودش تا و با بخیه معلق می شود.
- ایمبریکاسیون: لایه SMAS برش داده می شود و بخشی از آن برداشته یا جابه جا می شود، با یا بدون جداسازی محدود زیر آن.
تغییرات پیری در پایین صورت و گردن با این روش ها به خوبی درمان می شوند.
چرا لیفت کلاسیک گونه ها را بالا نمی برد؟
در لیفت کلاسیک، رباط های نگه دارنده گونه (رباط زایگوماتیک پوستی و ماستری پوستی) آزاد نمی شوند. این رباط ها مانع رسیدن کشش به ناحیه گونه می شوند؛ بنابراین میانه صورت بالا نمی رود و خط خنده بهتر نمی شود.
این همان جایی است که لیفت های گسترده وارد می شوند. تحولات اخیر در انتخاب روش ها در روندهای لیفت صورت و گردن مرور شده است.
لیفت های گسترده چه تفاوتی دارند؟
در این روش ها رباط های نگه دارنده با جراحی آزاد می شوند. نتیجه، جوان سازی هماهنگ و متعادل میانه صورت، گونه و پایین صورت است، بدون نیاز به جراحی جداگانه لیفت میانه صورت. نویسندگان چند نوع را توضیح می دهند:
- SMAS گسترده: یک لایه بلند پوستی و یک لایه جداگانه SMAS جدا و هر کدام جداگانه کشیده می شوند.
- های اسمس (High SMAS): مشابه قبلی، اما لایه SMAS بالاتر و در امتداد لبه بالایی قوس گونه برش می خورد.
- دیپ پلین: پس از جداسازی محدود زیر پوست، پوست و SMAS به صورت یک واحد جدا و جابه جا می شوند.
- کامپوزیت: علاوه بر دیپ پلین، بخش پایینی عضله حلقوی چشم هم جدا و در لایه گنجانده می شود.
نسخه آندوسکوپیک دیپ پلین هم در لیفت دیپ پلین آندوسکوپیک شرح داده شده است و روش های ترکیبی در لیفت هیبرید آمده اند.
مزیت دیپ پلین و کامپوزیت چیست؟
به گفته نویسندگان، چون در این دو روش پوست و لایه زیرین به صورت یک واحد جابه جا می شوند، خون رسانی به پوست روی آن عالی باقی می ماند. خون رسانی خوب برای ترمیم زخم و سلامت پوست پس از جراحی اهمیت دارد.
با این حال این مقاله مروری، آماری درباره عوارض، ماندگاری یا مقایسه رضایت بیماران بین روش ها ارائه نمی کند. انتخاب روش به ساختار صورت، میزان افتادگی و تجربه جراح بستگی دارد.
پیش از جراحی لیفت به چه نکاتی توجه کنیم؟
لیفت صورت جراحی بزرگی است و مانند هر جراحی خطراتی دارد. روش های عمقی تر، جداسازی گسترده تری دارند. درباره خطرات، دوره نقاهت و انتظارات واقع بینانه حتما با جراح پلاستیک یا جراح زیبایی صورت متخصص مشورت کنید.
از جراح بپرسید کدام نوع لیفت را پیشنهاد می کند، آیا رباط های گونه آزاد می شوند و آیا این روش میانه صورت شما را هم جوان می کند.
پرسش های رایج
بهترین نوع لیفت صورت کدام است؟
روش واحدی برای همه وجود ندارد؛ لیفت کلاسیک برای پایین صورت و گردن مؤثر است و لیفت های گسترده میانه صورت را هم پوشش می دهند.
آیا لیفت کلاسیک خط خنده را کم می کند؟
طبق این مرور، خیر؛ چون رباط های گونه آزاد نمی شوند.
تفاوت دیپ پلین و کامپوزیت چیست؟
در لیفت کامپوزیت، علاوه بر دیپ پلین، بخش پایینی عضله حلقوی چشم هم در لایه جابه جا شده قرار می گیرد.
دیدگاه ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید.