پروتز پستان هیبریدی؛ ترکیب پروتز و چربی با یک فرمول ساده

پروتز به تنهایی گاهی ظاهر مصنوعی می دهد و تزریق چربی به تنهایی گاهی حجم کافی نمی سازد. به همین دلیل بسیاری از جراحان این دو را با هم ترکیب می کنند؛ روشی که «پروتز پستان هیبریدی» نامیده می شود. اما جراح از کجا بداند چقدر چربی لازم است؟ یک تیم ایتالیایی برای پاسخ به این پرسش یک فرمول ساده پیشنهاد و نتایج آن را روی بیمارانشان گزارش کرده است.

• بزرگ کردن هیبریدی پستان یعنی ترکیب پروتز با تزریق چربی خود فرد.
• نویسندگان فرمولی برای تخمین حجم چربی مورد نیاز بر اساس حجم پروتز معرفی کردند.
• همه ۱۲۲ بیمار در پرسشنامه Breast-Q در گروه «بسیار راضی» قرار گرفتند.
• در ۱۰٫۶۵ درصد بیماران عارضه رخ داد؛ شایع ترین آن جای زخم برجسته بود.

پروتز پستان هیبریدی چیست؟

در بزرگ کردن پستان با پروتز، یک ایمپلنت زیر بافت پستان یا عضله قرار می گیرد. در تزریق چربی خودی (Autologous Fat Grafting)، چربی با لیپوساکشن از جای دیگری از بدن، مثلا شکم یا ران، برداشته و پس از آماده سازی به پستان تزریق می شود.

در روش هیبریدی، پروتز حجم پایه را می سازد و چربی مانند یک لایه نرم روی آن، لبه ها را پنهان و فرم را طبیعی تر می کند. تشبیه ساده آن، مبلی است که هم فنر محکم دارد و هم روکش نرم؛ هرکدام به تنهایی کافی نیست، اما با هم نتیجه بهتری می دهند. درباره خود روش تزریق چربی، مقاله پیوند چربی در جراحی های زیبایی توضیحات بیشتری دارد.

چرا به یک فرمول نیاز بود؟

به گفته نویسندگان، جراحان معمولا حجم ایدئال چربی را بر اساس تجربه شخصی و موارد مشابه قبلی تخمین می زنند. پیش بینی نادرست می تواند به ارزیابی اشتباه نواحی اهدای چربی و حتی انتقال چربی بی مورد منجر شود.

هدف این پژوهش ارائه یک فرمول ساده ریاضی بود تا تناسب مناسب بین حجم پروتز و حجم چربی تزریقی را مشخص کند و به شکلی طبیعی و حجمی مناسب برسد. چکیده جزئیات خود فرمول را توضیح نمی دهد.

این مطالعه چگونه انجام شد؟

در این مطالعه ۱۲۲ بیمار (۲۴۴ پستان) تحت بزرگ کردن هیبریدی اولیه یا ثانویه قرار گرفتند. بیماران در کمتر از ۱۵ روز و سپس در ماه ۱، ۳، ۶ و ۱۲ پیگیری شدند. عکس های پیش از عمل با عکس های ماه ۱۲ مقایسه شد.

رضایت بیماران با پرسشنامه Breast-Q، ابزاری استاندارد برای سنجش رضایت و کیفیت زندگی در جراحی پستان، پیش و پس از عمل سنجیده شد. امتیاز ۷۶ تا ۱۰۰ به معنای «بسیار راضی» تعریف شد.

نکته جالب این است که حجم پروتزها نسبتا کوچک بود و بخش بزرگی از کار به چربی سپرده شد. عوامل مؤثر بر ماندگاری چربی را در راهکارهای بهبود ماندگاری پیوند چربی مرور کرده ایم.

بیماران چقدر راضی بودند؟

تحلیل Breast-Q تفاوت معنی داری بین پیش و پس از عمل نشان داد و همه ۱۲۲ بیمار (۱۰۰ درصد) در گروه «بسیار راضی» قرار گرفتند.

رضایت کامل همه بیماران عدد چشمگیری است، اما باید با احتیاط تفسیر شود. مطالعه گروه مقایسه نداشت و توسط همان تیمی انجام شد که روش را ابداع کرده بود. برای مقایسه با رضایت بیماران در پروتز معمولی، مطالعه رضایت بیماران از بزرگ کردن پستان را ببینید.

عوارض پروتز هیبریدی چه بود؟

در ۱۲ بیمار (۱۰٫۶۵ درصد) در مجموع سیزده عارضه رخ داد:

• جای زخم هیپرتروفیک (برجسته): ۵ مورد (۴٫۰۹ درصد)
• باز شدن زخم: ۳ مورد (۲٫۴۶ درصد)
• هماتوم (تجمع خون): ۳ مورد (۲٫۴۶ درصد)
• سروما (تجمع مایع): ۱ مورد (۰٫۸۲ درصد)
• نکروز چربی (مرگ بافت چربی): ۱ مورد (۰٫۸۲ درصد)

این روش دو جراحی را با هم ترکیب می کند و خطرات هر دو، یعنی عوارض پروتز و عوارض برداشت و تزریق چربی، را دارد. تصمیم را فقط پس از مشاوره کامل با جراح پلاستیک متخصص و آگاهی از خطرات بگیرید.

این پژوهش چه چیزهایی را نمی گوید؟

• مطالعه گروه کنترل نداشت و با پروتز یا تزریق چربی به تنهایی مقایسه نشد.
• پیگیری دوازده ماهه بود؛ ماندگاری چربی و عوارض دیررس پروتز در بلندمدت مشخص نیست.
• فقط یک نوع پروتز استفاده شد و نویسندگان خود بررسی جمعیت بزرگ تر و انواع دیگر پروتز را لازم می دانند.

پرسش های رایج

پروتز هیبریدی پستان چه مزیتی دارد؟

ترکیب پروتز و چربی خودی هدفش رسیدن به فرمی طبیعی تر با حجم مناسب است. در این مطالعه رضایت بیماران بسیار بالا بود، اما گروه مقایسه ای وجود نداشت.

عوارض پروتز هیبریدی چیست؟

در این مطالعه ۱۰٫۶۵ درصد بیماران عارضه داشتند؛ شامل جای زخم برجسته، باز شدن زخم، هماتوم، سروما و نکروز چربی.

برای پروتز هیبریدی چقدر چربی لازم است؟

در این مطالعه میانگین چربی تزریقی ۶۰۰ میلی لیتر بود، اما حجم مناسب برای هر فرد را جراح بر اساس معاینه و برنامه ریزی تعیین می کند.